Czym się zajmuje chirurgia stomatologiczna?

2019-06-13

Naturalne, zdrowie uzębienie niestety nie jest możliwe do zachowania przez całe życie. Chore zęby czy ropnie należy zatem odpowiednio leczyć. Czasami potrzebne są zabiegi chirurgiczne wykonywane w jamie ustnej, które pozwalają uniknąć ekstrakcji zębów. Zajmuje się tym chirurgia stomatologiczna, która przywraca uzębieniu naturalne tkanki podporowe. Co zatem wchodzi w skład kompleksowego leczenia schorzeń przyzębia? 

Charakterystyka chirurgii dentystycznej

Chirurgia stomatologiczna to dział medycyny, który koncentruje się na leczeniu metodą operacyjną jamy ustnej, a zatem szczęki i żuchwy. Obok stomatologii jest uważana za główną specjalizację stomatologiczną w Polsce. Stosowana jako pomoc w przypadku, gdy zwykłe leczenie stomatologiczne nie wystarcza. Komplikacje związane ze zbyt późną ingerencją lekarza stomatologa oraz występowanie chorób to główne zalecenia skorzystania z jej usług. Często łączona jest z implantologią i uzupełnianiem ubytków kości i miękkich tkanek z zastosowaniem naturalnych tkanek oraz biotworzyw. Po wstępnej konsultacji i określeniu planu leczenia przechodzi się do zabiegu. Do jego przeprowadzenia używa się zawsze znieczulenia: powierzchniowego, nasiękowego, przewodowego lub śródwięzłowego. Alternatywą jest znieczulenie bezigłowe, podawane przez bezigłową strzykawkę. Preparat zostaje szybko wprowadzony pod dużym ciśnieniem w błonę śluzową i przenika w tkankę. Innym rodzajem anestezji jest zamrażanie chlorkiem etylu, który obniża temperaturę tkanek w jamie ustnej.

Jakie zabiegi przeprowadza ostry dyżur dentystyczny? 

Chirurgia dentystyczna wiąże się z przeprowadzeniem zaawansowanych czynności, które obejmują wszelkiego rodzaju komplikacje w leczeniu uzębienia, urazy oraz schorzenia. Obejmuje m.in. leczenie nowotworów (warg i jamy ustnej), ropni czy złamań (zębów, żuchwy, szczęk czy wyrostków zębodołowych). Zalicza się do niej również operacja połączeń szczękowej zatoki, kuracja stawów żuchwowo-skroniowych i ślinianek oraz rekonstrukcja kości. W jej ramach lekarz stomatolog wykonuje:

  1. Usuwanie: brodawczaków, włókniaków, nadziąślaków oraz mukoceli (torbiele w błonie śluzowej),
  2. Likwidację zębów mądrości (tzw. „ósemek”): wyrzynających się na samym końcu stałych zębów. Często nie ma na nich miejsca w jamie ustnej, co może przeszkadzać. Zwykle prowadzi to do ich zatrzymania. Mogą być otoczone z każdej strony kością, znajdować się w pozycji poziomej i być niewidoczne lub występować w postaci ukazującego się fragmentu. Występujące dolegliwości bólowe związane z utworzeniem kieszeni dziąsłowej i kostnej usuwa się podczas zabiegu, do którego stosuje się miejscowe znieczulenie.
  3. Regenerację i przeszczep kości: specjalnym materiałem zostaje uzupełniona i odbudowana brakująca lub zniszczona kość. Zalecana w przypadku schorzeń przyzębia, długim okresie bezzębia, po usunięciu torbieli, ekstrakcjach oraz urazach lub przed wszczepieniem implantów.
  4. Resekcje: wierzchołka korzeni oraz hemisekcje. Wykonuje się je na zniszczonych lub złamanych zębach trzonowych, objętych stanem zapalnym. Przy znieczuleniu miejscowym oddziela się i usuwa chory korzeń zęba razem z częścią korony zębowej. Często uzupełniany osteotomią, czyli przecięciem kości. Wówczas przeprowadza się odnowę protetyczną.
  5. Podniesienie tzw. dna zatoki szczękowej: w wyniku utraty górnych trzonowców i przedtrzonowców dochodzi do ubytków kości. Niewielka liczba kości utrudnia wkręcenie implantów. W celu stabilizacji umiejscawia się odpowiednik kości, który wzmacnia umieszczony implant.

Oprócz wspomnianych zabiegów ostry dyżur dentystyczny zajmuje się również leczeniem bólów twarzoczaszki, odsłanianiem zatrzymanego w łuku uzębienia oraz podcinania wędzidełek języka i warg. Dodatkowo łączy się z terapią ortopedyczną wszelkich złamań, zabiegami obejmującymi chirurgię periodontologiczną i implantoprotetykę stomatologiczną (odbudową uzębienia implantami). Chirurgia stomatologiczna poprzedza także leczenie protetyczne oraz stanowi farmakologiczną i operacyjną kurację schorzeń stawów (skroniowo-żuchwowych) i gruczołów ślinowych.