Choroba Parkinsona to nieuleczalna, postępująca choroba neurodegeneracyjna, która dotyka miliony ludzi na całym świecie. W ostatnich latach naukowcy dokonali znaczących postępów w zrozumieniu przyczyn, objawów i możliwości leczenia tej choroby. Przyjrzymy się bliżej temu schorzeniu, jego przyczynom, objawom oraz nowoczesnym metodom terapii.
Jakie są przyczyny choroby Parkinsona?
Choroba Parkinsona jest spowodowana degeneracją komórek nerwowych w mózgu, które produkują neuroprzekaźnik dopaminę. Dopamina jest odpowiedzialna za kontrolowanie ruchów mięśni, a jej niedobór prowadzi do zaburzeń motorycznych charakterystycznych dla tej choroby. Przyczyny degeneracji tych komórek nie są jeszcze w pełni zrozumiane, ale naukowcy uważają, że może to być wynik kombinacji czynników genetycznych i środowiskowych.
Jakie są objawy choroby Parkinsona?
Objawy choroby Parkinsona mogą być różnorodne i zmieniać się w miarę postępu choroby. W początkowej fazie mogą występować takie objawy, jak drżenie rąk lub palców, sztywność mięśni, wolniejsze ruchy czy zaburzenia równowagi. W miarę postępu choroby mogą pojawić się problemy z mową, trudności w połykaniu, zaburzenia snu oraz zmiany emocjonalne i psychiczne, takie jak depresja czy lęk.
Jak diagnozuje się chorobę Parkinsona?
Diagnoza choroby Parkinsona opiera się głównie na ocenie klinicznej objawów oraz historii medycznej pacjenta. Specjalista może przeprowadzić różne testy neurologiczne i fizykalne, aby ocenić nasilenie objawów oraz wykluczyć inne możliwe przyczyny. W niektórych przypadkach może być konieczne wykonanie badań obrazowych mózgu, takich jak rezonans magnetyczny (MRI) czy tomografia komputerowa (CT), jednak nie są one rutynowo stosowane w diagnostyce tej choroby. Niestety, nie ma jeszcze jednoznacznego testu laboratoryjnego, który pozwoliłby na potwierdzenie diagnozy choroby Parkinsona. W Gabinecie neurologicznym Teresy Korwin-Piotrowskiej pacjenci mogą liczyć na pomoc w postawieniu diagnozy.
Jakie są nowoczesne metody leczenia choroby Parkinsona?
Leczenie choroby Parkinsona ma na celu złagodzenie objawów i poprawę jakości życia pacjenta. Podstawą terapii jest leczenie farmakologiczne, które polega na podawaniu leków zwiększających stężenie dopaminy w mózgu lub wpływających na inne neuroprzekaźniki. Najczęściej stosowanym lekiem jest lewodopa, która jest przekształcana w mózgu na dopaminę. Innymi opcjami terapeutycznymi są agonisty dopaminy, inhibitory MAO-B czy inhibitory COMT. W przypadkach, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów lub występują nasilone objawy, może być rozważona terapia głębokiej stymulacji mózgu (DBS). Polega ona na wszczepieniu elektrod do mózgu i stymulowaniu określonych obszarów odpowiedzialnych za kontrolowanie ruchów. Ta metoda leczenia może znacznie poprawić jakość życia pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona.
